يا وردتي _ عوض مصطفى محمود

 يا وردتي

عوض مصطفى محمود

ياوردة زرعت بالقلب

وسقيتها كثير الوداد ومن دمى

وحفظتها بمعزل فى القلب

فى عاليات القمم

نمت وطفولتى

وزينت جنبات قلبى المغرم

وكأن عمرى فى ظلها ربيع

جمعت فيه كل الفصول الاربع

والقلب شباب ما شابه هرم

ياوردة ما ظننت ان غيرى بشذاك ينعم

على غرة تجتثين جزورك من

قلبى بفأس خريف لا يرحم

اتنبتين بارض الغير

القلب ينظر فى زهول

حتى تخافت نبضه ويتمتم

يبحث فيما تبقى من حطام

يلملم اغصانك اليابسات

ايظل عطرك باق

فاستمد منه انفاسى

لاكن هيهات لوردة بلا جزور

ان تصمد فى وجه الريح

بحثت عنك فى وجنات الورود

فما لك من مثيل

ولا لون فى القلب بهجة يرسم

وتظل ارض قلبى مقفره

ما زارها مطر ولا تنبت ورود